ΟΥΖΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ!

Η ονομασία "ούζο" είναι από το 1989 κατοχυρωμένη ως ελληνική και το ποτό μπορεί να παράγεται και να ονομάζεται με αυτόν τον τρόπο μόνο στην Ελλάδα.

Κάποιοι τόποι με μακροχρόνια παράδοση στην παρασκευή ούζου είναι η Λέσβος (και κυρίως το Πλωμάρι), η Χίος, ο Τύρναβος και η Καλαμάτα. Το ποτό σήμερα καταναλώνεται σε όλη την Ελλάδα.Το Ούζο είναι ένας εξελιγμένος απόγονος των αποσταγμάτων στεμφύλων και άλλων ζυμωμένων σακχαρούχων πρώτων υλών. Κατατάσσεται στη γενική κατηγορία ανισούχων, των αλκοολούχων ποτών με άρωμα ανίσου. Τέτοιο άρωμα δίνουν ο γλυκάνισος, ο αστεροειδής άνισος και ο μάραθος. Η βασική διαφορά του Ούζου από άλλα ποτά με άρωμα γλυκάνισου είναι ο παραδοσιακός τρόπος απόσταξης που διαφέρει από τους υπόλοιπους. Η παραγωγή του Ούζου γίνεται παραδοσιακά και αποκλειστικά στην Ελλάδα, γι'αυτό και το Ούζο θεωρείται το εθνικό ποτό της χώρας μαςΤα ίχνη του Ούζου χάνονται στους αιώνες. Κάποιοι ισχυρίζονται πως οι ρίζες του βρίσκονται στην αρχαιότητα. Κάποιοι λένε είναι προϊόν των νεότερων χρόνων. Η ιδιαίτερη ονομασία του πάντως φαίνεται να προήλθε στα μέσα του 19ου αιώνα από την παραφθορά του όρου «Uso» που σημαίνει «προς χρήση».

Το όνομα αυτό πιθανόν να προέρχεται από την ιταλική έκφραση «Uso di Massalia» που σημαίνει «για χρήση στη Μασσαλία», καθώς, ακολουθώντας τους δρόμους των κουκουλιών, η Μασσαλία έγινε από τους πρώτους προορισμούς εξαγωγών.

Με σιγουριά γνωρίζουμε πως η παραγωγή του Ούζου στη Λέσβο έγινε πιο εντατική από το 19ο αιώνα και μετάΈνας εξαιρετικής ποιότητας γλυκάνισος από το χωριό Λισβόρι, η μαστίχα της γειτονικής Χίου, διάφορα άλλα μυρωδικά βότανα της Λεσβιακής γης και η άριστη γνώση της τέχνης της απόσταξης θα δώσουν στο Ούζο τη μοναδική ποιότητά του. Για τους λόγους αυτούς αλλά και για πολλούς ακόμα, η Λέσβος διεκδίκησε επάξια τον τίτλο του τόπου καταγωγής του Ούζου· ιδιαίτερα το Πλωμάρι, έγινε γνωστό για την παραγωγή μερικών από τα πιο ιδιαίτερα και περιζήτητα Ούζα